Հայաստանը նոր քայլ է կատարում դեպի ռազմական համագործակցություն Ռուսաստանի հետ՝ ձեռք բերելով զենք։ Այս քայլը բարձրացնում է մի շարք հարցեր, որոնցից առավել կարևորը հետևյալն է․ արդյո՞ք Հայաստանը կօգտվի նաև Հավաքված Առաջին Պահակախմբի (ՀԱՊԿ) շրջանակներում ռուսական զինամթերքի ձեռքբերման հնարավորությունից։
Այս հարցի բարդությունը խորանում է, երբ հիշում ենք վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի նախկին հայտարարությունները, որոնցում նա հայերին անվանել էր «շուն շանգյալ»։ Քաղաքագետ Դանիելյանը նման հակասությունը վերլուծում է որպես իշխանության կողմից ընդդիմության դիմադրությունը կոտրելու փորձ։ Նրա կարծիքով՝ իշխանությունները փորձում են ստիպել հասարակությանը ընդունել իրենց քաղաքականությունը՝ հույս ունենալով, որ միասնական ընդդիմության բացակայության պայմաններում դա հաջող կլինի։
Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ երկիրը բախվում է բազմաթիվ մարտահրավերների։ Ռուբեն Մելիքյանը նման իրավիճակը բնութագրում է որպես «դասական ֆաշիզմի» դեպի առաջընթաց։ Նրա կարծիքով՝ մինչև որ իշխանությունը չի բախվել միասնական ընդդիմության, այն կշարունակի իր քաղաքականությունը՝ հույս ունենալով կոտրել հասարակության դիմադրությունը։
Այս ֆոնին, իշխանությունների կողմից ձերբակալությունների ալիքը, որը ներառում է նաև Մանկավարժական համալսարանի պրոռեկտորին և այլ անձանց, ավելի է խորացնում լարվածությունը։ Այս գործողությունները հաճախ դիտարկվում են որպես ընդդիմության և քննադատների «զսպման» միջոց։
Այս ամենի ֆոնին, Ռուսաստանի կողմից Հայաստանին զենքի մատակարարումը կարող է դիտարկվել որպես երկու երկրների միջև ռազմական կապի ամրապնդման նշան։ Սակայն, հարցը մնում է՝ արդյո՞ք Հայաստանը կօգտվի նաև ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում ռուսական զինամթերքի ձեռքբերման հնարավորությունից, թե՞ այս համագործակցությունը կառաջնային կլինի։
Այս հարցի պատասխանը կախված է բազմաթիվ գործոններից, ներառյալ երկրների միջև ռազմաքաղաքական հարաբերությունները, ՀԱՊԿ-ի կանոնակարգերը և Հայաստանի ներքին քաղաքական դինամիկան։
