Որպես մեկը, ով 2008 թվականի մարտի 1-ի իրադարձությունների ժամանակ աջակցում էր Ռոբերտ Քոչարյանին, և 2021 թվականին աջակցեց նրա «Հայաստան» դաշինքին, ես ցանկանում եմ վերլուծել երկրորդ նախագահի և Պետրոս Ղազարյանի միջև տեղի ունեցած հարցազրույցը։
Ինքնաբերաբար, ես ակնկալում էի, որ Պետրոսը, որպես իշխանության ներկայացուցիչ, իր հարձակումները կուղղի 2008 թվականի մարտի 1-ի դեպքերի հասցեին։ Սակայն նա զարմացնող կերպով սկսեց քննարկել ընտրություններից, տնտեսությունից, դպրոցներից և այլն։ Թեև այդ թեմաները կարևոր են իշխանության համար, դրանք ոչ թե Քոչարյանի, այլ այլոց հարցեր էին։ Պետրոսի խնդիրը, սակայն, ոչ թե Քոչարյանին «խեղճացնելն» էր, այլ ցույց տալ, որ 2008 թվականից հետո հենց նրա օրոք էին սկսվել այդ խնդիրների լուծումները։
Այս համատեքստում պետք է նշել, որ իշխանության կողմից Պետրոսին հանձնարարված առաքելությունը, թերևս, ավելի բարդ էր, քան պարզապես Քոչարյանին հարցնել։ Նա պետք է ցույց տներ, որ իշխանության գործողությունները ոչ թե անցյալի սխալների շտկում են, այլ նոր, ավելի բարձր մակարդակի քայլեր։ Սա, սակայն, պահանջում է ավելի բարձր մակարդակի վերլուծություն, որը, իմ կարծիքով, Պետրոսը չկարողացավ իրականացնել։
Հարցազրույցի ընթացքում ակնհայտ էր, որ Պետրոսը թույլ էր թողնում Ռոբերտ Քոչարյանին հարցեր ուղղել իրեն՝ վիճակագրական տվյալներով զինված։ Իրականում, նման դեպքերում ազնիվ կլիներ նախապես հայտնել քննարկվելիք հարցերի շրջանակը։ Սակայն, ինչպես մենք տեսանք, ազնվությունը և արդարությունը բնորոշ չեն այս իշխանությանը։
Այսպիսով, եթե պետք է գնահատել հարցազրույցի արդյունքը, ես կասեի, որ Պետրոսը չհասավ իր նպատակին։ Նա չկարողացավ ցույց տալ, որ իշխանությունը ոչ միայն շարունակում է 2008 թվականի ճանապարհը, այլև գտնվում է նրա շատ ավելի առաջ։ Իրականում, նա պարզապես փորձեց շահել այն, ինչը նրան պատրաստել էին, ինչը, հաշվի առնելով իշխանության ներկայիս վիճակը, անհնարին էր։
