ՀՀ կառավարությունը նախատեսում է 8-րդ դասարանում դասավանդվող «Նախնական զինվորական պատրաստություն» առարկան փոխարինել «Անվտանգ կենսագործունեություն» անվանմամբ նոր առարկայով։ Այս մասին հայտնի է դարձել կառավարության նախաձեռնած իրավական ակտերի փոփոխությունների նախագծից, որը հրապարակված է պետական կառավարման համակարգիչ-օպերատիվ համակարգում։
Նախագծի հեղինակ՝ Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությունը, հիմնավորում է փոփոխությունը նրանով, որ ներկայիս «Նախնական զինվորական պատրաստության» ծրագիրը սովորողների մոտ ձևավորում է միայն ռազմամարզական պատրաստության վերաբերյալ պատկերացումներ և գործնական կարողություններ։ Ըստ նախարարության՝ այն բավարար չէ, քանի որ չի ընդգրկում արտակարգ իրավիճակներում գործելու կարողունակությունները, պետական, տեղեկատվական, անհատական և կոլեկտիվ անվտանգության հասկացությունները, ինչպես նաև կյանքում և կենցաղում հանդիպող վտանգների կանխարգելման և դրանց արձագանքման կարողությունները։
Այսպիսով, նախարարությունը առաջարկում է ընդլայնել առարկայի ուսումնասիրման շրջանակը՝ բացի ռազմական հմտություններից ներառելով նաև արտակարգ իրավիճակների արձագանքման կարողություններ։ Գործնական հմտությունների զարգացման համար ավագ դպրոցի աշակերտների համար նախատեսվում է կազմակերպել ուսումնական ճամբարներ։
Փոփոխության հետևանքով «Նախնական զինվորական պատրաստությունը» դասավանդվելու է 8-րդ դասարանից, իսկ «Անվտանգ կենսագործունեության» դասավանդումը կսկսվի արդեն 5-րդ դասարանից։
Այս փոփոխության նախաձեռնությունը մեկնաբանելով՝ ռազմական պատմաբան և քաղաքագիտության դոկտոր Արմեն Այվազյանը նշում է, որ այն տեղավորվում է իշխանությունների կողմից ռազմահայրենասիրական դաստիարակության նկատմամբ ցուցադրվող վերաբերմունքի համատեքստում։ Նրա կարծիքով՝ առաջարկվող փոփոխության բուն նպատակն է դպրոցներում նվազեցնել ռազմահայրենասիրության դասավանդումը։
«Միայն առարկայի անվանումը՝ «Անվտանգ կենսագործունեություն», արդեն հուշում է, թե ինչ են ուզում անել։ Եթե բանակի թվաքանակն են նվազեցնում, ծառայության ժամկետը 2 տարվա փոխարեն 1․5 տարի դարձրեցին արդեն, եթե ասում են՝ մեզ պետք չէ մարտունակ բանակ, այլ պետք է պաշտպանունակ բանակ, ապա պարզ է դառնում, որ ուսումնական ծրագրի այս փոփոխությունն էլ այդ տրամաբանության շարունակությունն է»,– ասում է մասնագետը։
Նա նաև համեմատում է Հայաստանի իրավիճակը համաշխարհային փորձի հետ՝ նշելով, որ այն երկրները, որոնց թվին դասվում է Հայաստանը, որտեղ բարձր ռազմական սպառնալիքներ կան, պահպանում են և ուժեղացնում են գործնական պարապմունքները։ Ի տարբերություն դրան՝ այն պետությունները, որտեղ ռազմական սպառնալիքները ցածր են, սահմանափակվում են քաղաքացիական պաշտպանությամբ։
Արմեն Այվազյանը նշում է, որ Ֆինլանդիայի օրինակը, որտեղ դպրոցական տարիքում ստացած հմտությունների շնորհիվ է, որ երկիրն ունի Եվրոպայի ամենաարդյունավետ պահեստազորային համակարգերից մեկը։
