ՀՀ իշխանությունների կողմից կազմակերպված զորահանդեսը, որը նախագահ Նիկոլ Փաշինյանի խոսքով պետք է ցույց տրեր «նոր բանակի» ձեռքբերումները, փաստացի վերածվեց զինատեսակների շոուի, որի մեջ հայտնվեցին նաև ռուսական արտադրության հին սերնդի զենքեր և նույնիսկ հայկական մշակույթի հին աստվածների անուններով նշանակված զինատեսակներ։
Այս զորահանդեսը սովորական զորահանդես չէր, այլ զորահանդես-հաշվետվություն էր, որի ընթացքում Փաշինյանը խոսում էր բանակի «նոր հոգեբանության» և «նոր համազգեստի» մասին, մինչդեռ զինվորականները մի տեսակ անհավես էին ծափ տալիս։ Զորահանդեսի ամենաէկզոտիկ և միևնույն ժամանակ ամենաարտասական մասը «Գայլ» ռոբոտային համակարգերն էին, որոնք նախատեսված են բարդ ռելիեֆային պայմաններում հետախուզման համար։
Բայց զորահանդեսի ամենաէական հատվածը, որը բարձրացրեց ռազմական փորձագետների և քաղաքագետների հարցերն ու մտահոգությունները, հին աստվածների անուններով զինատեսակների ցուցադրությունն էր։ Ռազմական փորձագետ Հայկ Նահապետյանը նշել է, որ այս անունները հայկական արտադրության չեն, և դրանց վաճառքի պայմանագրերում նման անուններ չեն նշված։ Նրա խոսքով՝ սա նշանակում է, որ Հայաստանը պրոբլեմ է ունենալու այն երկրների հետ, որոնք արտադրել ու վաճառել են այդ զինատեսակները, քանի որ դրանք հայկական արտադրության համար չեն համարվում։
Փորձագետը նաև նշել է, որ զորահանդեսի ժամանակ ցուցադրված զինատեսակների տեխնիկական բնութագրիչները հստակ չէին, ինչի պատճառով դրանք հնարավոր չէ համեմատել մեր հարևանների՝ Ադրբեջանի և Թուրքիայի համարժեք զինատեսակների հետ։ Նա նաև նկատել է, որ ցուցադրված հրետանային միջոցներից շատերը սովետական ռուսական արտադրության են, իսկ հայկական արտադրության հրետանային համակարգերի մասին հայտարարությունները կարող են սխալ լինել։
Այս զորահանդեսի մասին իր դիտարկումները հրապարակել են նաև այլ փորձագետներ։ Ռազմական փորձագետ Վիտալի Մանգասարյանը նշել է, որ զորահանդեսը կազմակերպվել է այն պահին, երբ իշխանությունները 5 տարուց ավելի է, որ ոչ մի մասշտաբային զորավարժություն չեն անցկացրել։ Երևանի ավագանու անդամ Պետրո Զարոկյանը նկատել է, որ ցուցադրված զրահապատ մեքենաները ունեն թերություն, որը կարող է դարձնել զինվորներին թիրախ։
Այսպիսով, զորահանդեսը, որը նախատեսված էր որպես իշխանության հզորության և բանակի հաջողությունների ցուցադրություն, փաստացի դարձավ հին աստվածների պանթեոնի ցուցադրություն, որը բարձրացրեց հարցեր՝ կապված զինատեսակների իրական հայկական արտադրության հետ, դրանց տեխնիկական հնարավորությունների հետ և իշխանությունների կողմից զինված ուժերի զարգացման ռազմավարության հետ։
